Blog
wiesława
65 obserwujących 468 notek 808921 odsłon
wiesława, 26 czerwca 2017 r.

Beatyfikacja biskupa-łagiernika

146 1 0 A A A

Pan jest mocą swojego ludu,

Pieśnią moją jest Pan.

Moja tarcza i moja moc,

Pan jest mym Bogiem, nie jestem sam,

W Nim moja siła, nie jestem sam.

Wczoraj, 25 czerwca 2017 roku, w Wilnie na Placu Katedralnym miała miejsce pierwsza w historii Litwy uroczystość beatyfikacji. W imieniu Ojca Św. Franciszka prefekt Kongregacji do Spraw Kanonizacyjnych, ks. kard. Angelo Amato ogłosił błogosławionym ks. abp. Teofila Matulonisa, biskupa - męczennika czasów komunizmu, który w sowieckich więzieniach i łagrach spędził ponad 25 lat ze swego 90-letniego życia.

Teofil Matulonis urodził się 4 lipca 1873 we wsi Kudoriškis, na Litwie, jako drugie dziecko w rodzinie  litewskich rolników. Matka osierociła go wcześnie (zmarła podczas porodu czwartego syna). Teofil wstąpił do seminarium duchownego w Sankt Petersburgu, gdzie 17 marca 1900 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk bp. Antoniego Maleckiego. Został mianowany wikariuszem tamtejszej parafii pw. św. Katarzyny, a w 1918 został proboszczem pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Posługę duszpasterską pełnił  wśród wiernych wielu narodowości i mówił ich językami: Litwinów, Polaków, Rosjan i Łotyszy. Po rewolucji 1917 roku, kontynuował pracę duszpasterską w Związku Sowieckim.

Z chwila przewrotu bolszewickiego, w Rosji rozpoczęła się walka z religią i duchowieństwem. Lenin i jego towarzysze uznali religię, zwłaszcza chrześcijaństwo, za główną przeszkodę w zbudowaniu ustroju komunistycznego. Walka przeciw religii jest środkiem koniecznym i najbardziej skutecznym dla utorowania drogi komunistom – obwieścił Michaił Kalinin na II Kongresie Związku Bezbożników w 1929 roku (na tym kongresie zmieniono nazwę na Związek Wojujących Bezbożników).

Ze względu na to, że duchowieństwo było ważnym czynnikiem zachowania życia religijnego, ustawodawstwo sowieckie zaliczało duchownych do kategorii tzw. liszeńców, czyli osób bez praw obywatelskich. Oznaczało to nie tylko pozbawienie praw wyborczych, ale także prawa do kartek zywnosciowych, do opieki lekarskiej i do mieszkania komunalnego. Natomiast będąc zaklasyfikowanymi jako „klasa niepracująca”, duchowni byli zobowiązani do płacenia wysokich podatków, wysokich stawek za komorne, oraz musieli wnosić wysokie opłaty za zezwolenia uprawniające do wykonywania funkcji duszpasterskich. Jako element wrogi ustrojowi podlegali nieustannej inwigilacji przez GPU/NKWD.

Plan likwidacji Kościoła katolickiego w Związku Sowieckim był realizowany konsekwentnie za pomocą aresztowań, procesów, więzień, łagrów i zsyłek, a  w szczytowym okresie terroru 1936-1938 także rozstrzeliwań. Aresztowania duchowieństwa katolickiego trwały nieprzerwanie od 1918 roku. W sposób masowy zastosowano je w latach 1929 - 1931, kiedy to aresztowano łącznie 142 księży, przede wszystkim narodowości polskiej i niemieckiej (1920 r. – 45 aresztowań, 1930 r. – 74 aresztowania, 1931 r.- 23 aresztowania), oraz w 1938 roku kiedy aresztowano wszystkich pozostałych jeszcze na wolności księży katolickich w Związku Sowieckim. Jedno z haseł propagandy antykościelnej opublikowanym w polskojęzycznym tygodniku „Orka” głosiło: Kler pomocnik kontrrewolucji. Kler katolicki to  najwierniejszy sługa polskich faszystów, kapitalistów i obszarników” („Orka” 14.12.1929).

Ks. Teofil Matulonis po raz pierwszy został skazany w grupowym procesie duchowieństwa katolickiego, który miał miejsce w Moskwie, w dniach 21-25 marca 1923. Oskarżonymi było 14 księży z Petersburga,  a głównym oskarżonym był abp J. Cieplak. Wszyscy zostali oskarżeni o działalność kontrrewolucyjną w rzekomo stworzonej przez nich w tym celu organizacji antysowieckiej i o działalność szpiegowską na rzecz Polski. Zapadły dwa wyroki śmierci; otrzymali je główny oskarżony abp Cieślak i ks. Konstanty Budkiewicz. Pod wpływem protestów pochodzących z krajów Zachodniej Europy abpowi Cieślakowi karę śmierci zamieniono na 10 lat więzienia, w rok później wydalono go ze Związku Sowieckiego. Natomiast ks. Konstanty Budkiewicz został natychmiast po wydaniu wyroku rozstrzelany. Pozostali księża, wśród nich ks Teofil Matulonis, odbyli kary kilku lat więzienia w więzieniu Sokolniki pod Moskwą.

8 grudnia 1928 Pius XI mianował uwięzionego ks Teofila Matulonisa biskupem pomocniczym mohylewskim, ze stolicą tytularną Matrega. Po wyjściu ks. Matulonisa na wolność,  biskup Antoni Małecki udzielił mu potajemnie sakry 8 lutego 1929 roku w Leningradzie.  24 listopada 1929 roku ks. bp. Matulonis został aresztowany ponownie i zesłany do łagru na osławionych Sołówkach (Wyspy Sołowieckie). Wydostał się na wolność w 1933 r. dzięki wymianie więźniów między Litwą a ZSSR.

19 pażdziernika 1933 roku PAT (Polska Agencja Telegraficzna) podała informację o wymianie więźniów między Litwą a Związkiem Sowieckim, która miała miejsce na granicy Łotwy ze Związkiem Sowieckim, w miejscowości Indra. W  wyniku tej wymiany na Litwę powróciło 11 księży katolickich:  Michał Bugienis, Kazimierz Wieliczko, Wincenty Dejns, Wincenty Ilgnis, Jan Ladyga, Jan Pawłowicz, Witold Pawłowicz, Augustyn Pronekietis, Władysław Czegis, Kazimierz Jurszan i bp Teofil Matulonis.  W imieniu abpa z Rygi przybyłych ze Związku Sowieckiego księzy powitał bp biskup pomocniczy tej diecezji, ks. A. Rancan. Do Indry przybył również z Kowna ks. bp Wincenty Mieleszko, aby powitać uwolnionych księży w imieniu Ojca św. Piusa XI i katolików z Litwy. Bp Mieleszko wręczył ks. bp Matulonisowi fioletową piuskę, co za zaskoczyło pozostałych księzy, którzy  z wyjątkiem ks. Pronekietisa nie wiedzieli, ze jest wśród nich biskup.  Bp. Matulonis wyglądał strasznie – wychudzony, twarz bladożółta, w łachmanach, na nogach buty różnej wielkości. Po ceremonii powitania bp Rancan zaprosił księży na śniadanie do swego wagonu, którym następnie odjechali do Dyneburga. Po krótkim postoju w Dyneburgu księża wyruszyli do Kowna. (Kurier Warszawski 20. X. 1933 r.)

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • Panie Paciepnik Ta dziennikarka nie oczernia pollkiego rządu. Ona oczernia Polaków en bloc,...
  • @giz 3miasto apele i oświadczenia jednak nie rozwiązują sprawy. Mnie nurtuje pytanie- co na to...
  • @ronson "po prostu media europejskie i amerykańskie są z reguły czerwone i zawsze będą...

Tagi

Tematy w dziale Społeczeństwo